Smaller Default Larger

"Moje Emocje" program edukacyjny

Szkolenie z programu "Moje Emocje" Katowice 23-24.09; Wrocław 25-26.09 - informacje Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Program do nauczania umiejętności emocjonalnych i społecznych, przeznaczony  jest dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym od 5 do 9 lat. Ma na celu rozwój i wzmacnianie osobowości dziecka, uczenie się odróżniania i nazywania przeżywanych emocji, odreagowywania emocjonalnego,  uczenia się nowych korzystniejszych dla dziecka zachowań.

Do szkół idą coraz młodsze dzieci, które intelektualnie są bardzo sprawne, natomiast w sferze emocjonalnej zdają się być zupełnie nie przygotowane na rzeczywistość szkolną. Statystki pokazują, że rośnie agresja wśród młodzieży i coraz młodszych dzieci. Dlatego tez coraz częściej mówi się bezpieczeństwie w szkole. Wielu dzieciom z trudnością przychodzi nawiązywanie i utrzymanie kontaktu z innymi, włączanie się do grupy, radzenia sobie z własnymi emocjami, brakuje im zdolności konstruktywnego radzenia sobie z problemami i konfliktami .

Dzieciom, którym brakuje umiejętności społecznych często stają się agresywne, kłótliwe, albo zamknięte i wycofane. W efekcie mogą być nie lubiane przez rówieśników i dorosłych co prowadzi do problemów emocjonalnych i w zachowaniu , co może przełożyć się na problemy zawodowe i osobiste w życiu dorosłym. Jeśli zależy nam więc na bezpieczeństwie dzieci w szkole, należy zadbać szczególnie o ich bezpieczeństwo emocjonalne.

 Osoby, które mają dobrze rozwiniętą inteligencję emocjonalną lepiej radzą sobie w życiu codziennym - szybciej i sprawniej adaptują się do nowych sytuacji, lepiej funkcjonują w zespole, lepiej rozumieją innych ludzi, skuteczniej radzą sobie z porażką oraz planowaniem i realizacją zadań długoterminowych.

Badania dowodzą (Geldard, Geldard, 2005, s.13), że uczestniczenie w działaniach grupy rozwija u dzieci zdolności radzenia sobie z problemami emocjonalnymi, związanymi z zachowaniem, kontaktami społecznymi, zdrowiem psychicznym oraz problemami dotyczącymi procesu rozwojowego.

Podstawową metodą wykorzystaną do realizacji tego programu jest socjoterapia, jako metoda pracy w grupie. Zakłada ona realizację trzech podstawowych celów. Są to cele terapeutyczne, edukacyjne i rozwojowe.

 Cele rozwojowe - u podstaw programu leży prosta psychologiczna i dydaktyczna zasada - treści, metody i sposoby ich realizacji muszą być ściśle powiązane z wiekiem uczestników. Jednymi z ważniejszych potrzeb dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym są:

  • aktywność ruchowa,
  • zabawa,
  • zdobywanie wiedzy o świecie,
  • twórczość artystyczna,
  • wspólna aktywność,
  • wsparcie ze strony dorosłych.

 W tematykę zajęć należy wplatać takie zagadnienia jak:

  • przeżywanie i wyrażanie uczuć i emocji,
  • budowanie własnej wartości,
  • rozwiązywanie problemów i konfliktów,
  • radzenie sobie z własnym gniewem i frustracją,
  • funkcjonowanie w rodzinie,
  • troska o zdrowie,
  • rozwijanie koncentracji uwagi,
  • rozwijanie twórczego myślenia,
  • zgodne działanie w zespole i współdziałanie z innymi,
  • tworzenie wspólnych prac,
  • analiza ćwiczonych umiejętności,
  • rozbudzanie gotowości do swobodnego wypowiadania się,
  • odczuwanie radości z wykonanego zadania.

 Cele edukacyjne pozwalają dzieciom na poznawanie zagadnień pozwalających im lepiej funkcjonować społecznie:

  • wzajemne poznawanie się, integracja grupy;
  • stworzenie atmosfery bezpieczeństwa, zaufania i wsparcia;
  • ustalenie reguł i norm grupowych;
  • rozpoznawanie i rozróżnianie emocji u siebie i innych;
  • nabywanie umiejętności wyrażania uczuć;
  • uświadamianie sobie, że uczucia mogą się zmieniać;
  • rozwijanie umiejętności komunikowania się między sobą;
  • ćwiczenie umiejętności radzenia sobie z napięciem;
  • uczenie zachowań, które ułatwiają porozumiewanie się;
  • wypracowywanie sposobów na radzenie sobie z konfliktami;
  • pokonywanie lęku przed wystąpieniami publicznymi;
  • świadome i wolne od agresji radzenie sobie z konfliktami;
  • rozwój ekspresji ruchowej;
  • ćwiczenie umiejętności koniecznych do wzięcia odpowiedzialności za swoje zachowanie w kontaktach z innymi i do panowania nad tymi zachowaniami.

 Cele terapeutyczne – rozumiane jako tworzenie możliwości odreagowania napięć i emocji powstających na skutek wzrastania w urazowym otoczeniu, a także na skutek niepowodzeń szkolnych i społecznych oraz uzyskanie korekcyjnych doświadczeń emocjonalnych pozwalających na zmianę wzorców zachowań i zmianę sądów poznawczych, zaliczamy do nich:

  • stwarzanie okazji do odreagowywania napięć emocjonalnych:
  • budowanie pozytywnego obrazu siebie;
  • zwiększenie poczucia własnej wartości;
  • zaspokojenie potrzeby bycia ważnym.

 Procedury osiągania celów

Zajęcia powinny być prowadzone metodami aktywnymi, najlepiej raz, najwyżej dwa razy w miesiącu. Bardzo ważny jest osobisty kontakt nauczyciela z dzieckiem oraz atmosfera bezpieczeństwa. Celem zajęć jest taki wpływ na dziecko aby radziło sobie z problemami, rozumiało siebie i potrafiło współżyć z innymi.

Skutecznej realizacji celów służą określone techniki, formy i metody pracy, takie jak:

  1. Krąg
  2. Rundka
  3. Inscenizacje, odgrywanie scenek
  4. Burza mózgów
  5. Rysunek
  6. Śpiew i muzykowanie
  7. Zabawa terapeutyczna

 Krąg

Siedzenie w kręgu umożliwia wszystkim uczestnikom bezpośredni kontakt wzrokowy, sprzyja nawiązywaniu kontaktu emocjonalnego, wyrównuje pozycje społeczne i zmniejsza dystans, zwłaszcza między dorosłym prowadzącym, a dziećmi( Sawicka, 2004,s 22)

 Rundka

Jest to technika dzielenia się swoimi doświadczeniami. Pomaga w zwerbalizowaniu swoje odczucia, wykorzystywana jest zwykle w podsumowaniu ćwiczeń i polegać może na kończeniu rozpoczętego zdania czy udzieleniu odpowiedzi na postawione pytanie. Rundka oznacza, że każdy ma prawo( nie obowiązek ) wypowiedzieć się , gdy inni słuchają i nie komentują wypowiedzi. Zasada ta dotyczy również prowadzącego.

 Inscenizacje, odgrywanie scenek

Technika korekcyjna i ucząca, nawiązująca do psychodramy. Polega na odegraniu jakiegoś zdarzenia według gotowego scenariusza lub scenariusza przygotowanego przez grupę. Tematem inscenizacji są rzeczywiste problemy członków grupy. Odgrywanie scenek umożliwia wczucie się w sytuację innej osoby i jej zrozumienie, poruszenie ważnego problemu, odreagowanie emocjonalne ze zwrotną informacją od

 Burza mózgów

Technika, która aktywizuje grupę do działania i wyzwala potencjał twórczy. Służy generowaniu niczym nie skrępowanych pomysłów na rozwiązanie określonego problemu. Polega na rejestrowaniu przez nauczyciela wszystkich pomysłów, bez ich oceny. Propozycje mogą być realne i nierealne, czasem wręcz absurdalne. Nie decyduje bowiem ich jakość lecz ilość wygenerowana w jak najkrótszym czasie. Z utworzonej w ten sposób listy grupa może wybrać pomysł najbardziej skuteczny lub najciekawszy. Technika ta daje szansę wypowiedzenia się każdemu, nawiązania i utrzymania kontaktu oraz zaangażowania się (Sawicka, 2004, s 23)

 Rysunek

To bardzo ważna forma wypowiedzi dla dzieci, szczególnie tych które mają problem z werbalizacją. W twórczości plastycznej dziecko przekazuje swoją wiedzę o świecie i swój stosunek emocjonalny do jego elementów, pokazuje co widzi, co czuje, jak myśli (Lovenfeld, Brittain, 1997, s.56). W rysunku uczestnicy zajęć mogą wyrazić siebie, swoje uczucia i przeżycia, mogą uwalniać się od napięć psychicznych. Wspólne rysowanie umożliwia przeżycie sukcesu. Wykonanie pracy plastycznej, jej prezentacja i omówienie to okazja do zadowolenia i dumy.

 Śpiew i muzykowanie

To forma , dzięki której dzieci chętnie wyrażają swoje uczucia. Robią to poprzez śpiew, taniec, grę na instrumentach lub różnych przedmiotach. Muzyka ujawnia i rozładowuje zablokowane emocje; poprawia kondycję psychofizyczną; przyczynia się do wzrostu pozytywnego nastawienia do życia; integruje grupę i poprawia komunikację; jest pomocna w odpoczynku i relaksacji; usprawnia funkcje percepcyjno – motoryczne; uwrażliwia na świat i drugiego człowieka.

 Zabawa

Najlepszą formą uczenia dzieci nowych umiejętności jest zabawa. Jest ona charakterystyczną formą działalności dziecka. Zabawa to działalność wykonywana dla przyjemności. Zabawa dostarcza dziecku zadowolenia, wielu przeżyć, emocji i doświadczeń. Można dzięki niej przybliżyć tematy , które trudno opisać słowami. Można wprowadzić dzieci w paletę uczuć, jakie są nam dostępne, zapoznać je z różnymi strategiami radzenia sobie z emocjami.

 Warunki skutecznej pracy z dziećmi:

  • kompetencje i umiejętności nauczyciela
  • każda osoba powinna być wysłuchana
  • zwracamy się do siebie bezpośrednio, nie oceniamy
  • to, co się dzieje na zajęciach , pozostaje między uczestnikami zajęć
  • wyrównany wiek uczestników
  • odpowiednie warunki do pracy grupowej ( sala z odpowiednim wyposażeniem)
  • odpowiednia liczebność grupy ( 8-15 osób)
  • atmosfera bezpieczeństwa i zaufania
  • znajomość warunków socjalnych, wychowawczych i społecznych w jakich funkcjonują dzieci
  • możliwość odreagowania dzieci od problemów
  • czas zajęć dostosowany do możliwości psychofizycznych dzieci w danym dniu (od 30 do 60 minut)

 Tematy spotkań dostosowane są do potrzeb dzieci i tworzą spójną całość, na którą składają się określone etapy pracy z grupą.

 Obszary zagadnień ważne dla dzieci to;

  • odróżnianie własnych emocji oraz poznawanie sposobów ich odreagowywania w konstruktywny sposób;
  • poznawanie swoich mocnych stron;
  • jak sobie radzić z konfliktami, agresją i przemocom;
  • jak się zachować w kontaktach przyjacielskich;
  • jak ciekawie spędzać czas;
  • jakie role mogą pełnić w rodzinie lub grupie rówieśniczej.

 TEMATY SZCZEGÓŁOWE SPOTKAŃ

  1. Poznajemy się – budowanie klimatu bezpieczeństwa w grupie.
  2. Jesteśmy grupą- ustalamy normy i zasady funkcjonowania.
  3. To są moi przyjaciele.
  4. Każdy z nas wygląda inaczej – 2 zajęcia
  5. Jesteśmy podobni i różni w swoich doznaniach.
  6. Rozpoznajemy i nazywamy uczucia.
  7. Zwracamy uwagę na uczucia innych ludzi
  8. Rozumiemy i akceptujemy uczucia innych ludzi i swoje
  9. Opanowujemy i przezwyciężamy złość i agresję.
  10. Budujemy poczucie własnej wartości.
  11. Nawiązujemy przyjazny kontakt z innymi.
  12. Pokojowo rozwiązujemy konflikty
  13. Dbamy o własne zdrowie
  14. Pożegnanie grupy.

 ZAŁĄCZNIKI DO PROGRAMU

1. Scenariusze zajęć

2. Scenariusz spotkania z rodzicami

3.Materiały dla rodziców

4.Zabawy na rozwijanie inteligencji emocjonalnej dzieci

5.Kwestionariusze

Jeżeli chcesz realizować program w swoje szkole skontaktuj się z nami poprzez formularz zgłoszeniowy na stronie lub telefonicznie:  Agata Gabrysz 693178166 / Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. /

Nasi Partnerzy